kohin

See also: köhin

Estonian

Etymology

From Proto-Finnic *kohina. Cognates include Finnish kohina.

Noun

kohin (genitive kohina, partitive kohinat)

  1. rustling, the sound of waves or of leaves in the wind.

Declension

Declension of kohin (ÕS type 2/õpik, no gradation)
singular plural
nominative kohin kohinad
accusative nom.
gen. kohina
genitive kohinate
partitive kohinat kohinaid
illative kohinasse kohinatesse
kohinaisse
inessive kohinas kohinates
kohinais
elative kohinast kohinatest
kohinaist
allative kohinale kohinatele
kohinaile
adessive kohinal kohinatel
kohinail
ablative kohinalt kohinatelt
kohinailt
translative kohinaks kohinateks
kohinaiks
terminative kohinani kohinateni
essive kohinana kohinatena
abessive kohinata kohinateta
comitative kohinaga kohinatega

Synonyms

Uzbek

Other scripts
Arabic (Afghan Uzbek) —
Cyrillic коҳин
Latin kohin

Etymology

    Borrowed from Arabic كَاهِن (kāhin).

    Pronunciation

    • Hyphenation: ko‧hin

    Noun

    kohin

    1. priest, soothsayer, diviner

    Declension

    Declension of kohin
    singular plural
    nominative kohin kohinlar
    genitive kohinning kohinlarning
    dative kohinga kohinlarga
    definite accusative kohinni kohinlarni
    locative kohinda kohinlarda
    ablative kohindan kohinlardan
    similative kohindek kohinlardek
    Possessive forms of kohin
    1st person singular
    singular plural
    nominative kohinim kohinlarim
    genitive kohinimning kohinlarimning
    dative kohinimga kohinlarimga
    definite accusative kohinimni kohinlarimni
    locative kohinimda kohinlarimda
    ablative kohinimdan kohinlarimdan
    similative kohinimdek kohinlarimdek
    2nd person singular
    singular plural
    nominative kohining kohinlaring
    genitive kohiningning kohinlaringning
    dative kohiningga kohinlaringga
    definite accusative kohiningni kohinlaringni
    locative kohiningda kohinlaringda
    ablative kohiningdan kohinlaringdan
    similative kohiningdek kohinlaringdek
    3rd person singular
    singular plural
    nominative kohini kohinlari
    genitive kohinining kohinlarining
    dative kohiniga kohinlariga
    definite accusative kohinini kohinlarini
    locative kohinida kohinlarida
    ablative kohinidan kohinlaridan
    similative kohinidek kohinlaridek
    1st person plural
    singular plural
    nominative kohinimiz kohinlarimiz
    genitive kohinimizning kohinlarimizning
    dative kohinimizga kohinlarimizga
    definite accusative kohinimizni kohinlarimizni
    locative kohinimizda kohinlarimizda
    ablative kohinimizdan kohinlarimizdan
    similative kohinimizdek kohinlarimizdek
    2nd person plural
    singular plural
    nominative kohiningiz kohinlaringiz
    genitive kohiningizning kohinlaringizning
    dative kohiningizga kohinlaringizga
    definite accusative kohiningizni kohinlaringizni
    locative kohiningizda kohinlaringizda
    ablative kohiningizdan kohinlaringizdan
    similative kohiningizdek kohinlaringizdek
    3rd person plural
    singular plural
    nominative kohini kohinlari
    genitive kohinining kohinlarining
    dative kohiniga kohinlariga
    definite accusative kohinini kohinlarini
    locative kohinida kohinlarida
    ablative kohinidan kohinlaridan
    similative kohinidek kohinlaridek

    Further reading