kodycyl

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin cōdicillus.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɔˈdɘ.t͡sɘl/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘt͡sɘl
    • Syllabification: ko‧dy‧cyl

    Noun

    kodycyl m inan

    1. (law) codicil

    Declension

    Declension of kodycyl
    singular plural
    nominative kodycyl kodycyle
    genitive kodycylu kodycyli, kodycylów
    dative kodycylowi kodycylom
    accusative kodycyl kodycyle
    instrumental kodycylem kodycylami
    locative kodycylu kodycylach
    vocative kodycylu kodycyle

    Derived terms

    adjective
    • kodycylowy

    Further reading

    • “kodycyl”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kodycyl”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)