kocica

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *kotica. By surface analysis, kot + -ica.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /kɔˈt͡ɕi.t͡sa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡sa
    • Syllabification: ko‧ci‧ca

    Noun

    kocica f (male equivalent kocur, diminutive kotka or kociczka)

    1. female equivalent of kocur (“cat”)

    Declension

    Declension of kocica
    singular plural
    nominative kocica kocice
    genitive kocicy kocic
    dative kocicy kocicom
    accusative kocicę kocice
    instrumental kocicą kocicami
    locative kocicy kocicach
    vocative kocico kocice

    Further reading

    • “kocica”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kocica”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Izydor Kopernicki (1875), “kocica”, in “Spostrzeżenia nad właściwościami językowémi w mowie Górali Bieskidowych z dodatkiem słowniczka wyrazów góralskich”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (I)‎[3], volume 3, Kraków: Akademia Umiejętności, page 371
    • Hieronim Łopaciński (1892), “kocica”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 207