kołpak

See also: Kolpak

Polish

Etymology

    Borrowed from Old East Slavic колпакъ (kolpakŭ), from Ottoman Turkish قلپاق.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈkɔw.pak/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔwpak
    • Syllabification: koł‧pak

    Noun

    kołpak m inan (diminutive kołpaczek)

    1. hubcap
    2. calpack
    3. (fishing, Far Masovian) type of net
      Synonym: dyrdáł
      Łapie sie ryby kołpakiem w pojedynke, naganiając do niego zdobyc nogami. ― You catch fish in this net alone, chasing your catch to it with your feet.

    Declension

    Declension of kołpak
    singular plural
    nominative kołpak kołpaki
    genitive kołpaka kołpaków
    dative kołpakowi kołpakom
    accusative kołpak kołpaki
    instrumental kołpakiem kołpakami
    locative kołpaku kołpakach
    vocative kołpaku kołpaki

    Descendants

    • → Middle Armenian: քօլփաք (kʻōlpʻakʻ)

    Further reading

    • “kołpak”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kołpak”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Stanisław Ciszewski (1909), “kołpak”, in “Przyczynek do słownika gwary mazowieckiej”, in Prace Filologiczne‎[3] (in Polish), volume 7, z. 1, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 206