knur

English

Etymology

Late Middle English knorre, variant of knarre; see knar (“knot on a tree trunk”).

Cognate with German Knorren (“knurl”) and Danish knor (“knurl”).

Pronunciation

  • IPA(key): /nɜː(ɹ)/
  • Audio (Southern England):(file)
  • Rhymes: -ɜː(ɹ)

Noun

knur (plural knurs)

  1. A knurl.
  2. The small wooden ball in the game of trap ball, or knurr and spell.

Derived terms

Further reading

Anagrams

Danish

Pronunciation

  • Rhymes: -oːɐ̯

Verb

knur

  1. imperative of knurre

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *kъnorzъ. Doublet of kiernoz.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈknur/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ur
    • Syllabification: knur

    Noun

    knur m animal (diminutive knurek, related adjective knurowaty)

    1. boar (uncastrated male pig kept for reproduction)
      Synonym: kiernoz
    2. (colloquial, derogatory) contemptible man

    Declension

    Declension of knur
    singular plural
    nominative knur knury
    genitive knura knurów
    dative knurowi knurom
    accusative knura knury
    instrumental knurem knurami
    locative knurze knurach
    vocative knurze knury

    Further reading

    • “knur”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “knur”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Wojciech Grzegorzewicz (1894), “knur”, in “O języku ludowym w powiecie przasnyskim”, in Sprawozdania Komisji Językowej Akademii Umiejętności (in Polish), volume 5, Krakow: Akademia Umiejętności, page 111