knecht

See also: Knecht

Czech

Etymology

    Borrowed from German Knecht.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈknɛxt]
    • Hyphenation: knecht

    Noun

    knecht m anim

    1. soldier
      Synonym: voják

    Declension

    Further reading

    Dutch

    Etymology

    From Middle Dutch cnecht, from Old Dutch cneht, from Proto-West Germanic *kneht.

    Pronunciation

    • IPA(key): /knɛxt/
    • Audio:(file)
    • Hyphenation: knecht
    • Rhymes: -ɛxt

    Noun

    knecht m (plural knechten or knechts, diminutive knechtje n)

    1. a servant
      Synonyms: bediende, bode, dienaar, dienstbode
    2. (by extension) an assistant, hand, employee
    3. (derogatory) a flunky; often in diminutive form

    Synonyms

    Derived terms

    (types by task/employer)

    Descendants

    • Afrikaans: kneg
    • → Indonesian: kenek
    • Negerhollands: knegt, knecht

    Middle High German

    Pronunciation

    • IPA(key): (before 13th CE) /ˈknɛxt/

    Noun

    knëcht m

    1. alternative form of knëht

    Declension

    Middle Low German

    Etymology

    Likely from Old Dutch cneht, from Proto-West Germanic *kneht.

    Noun

    knecht

    1. servant, vassal, bondsman
    2. boy, young boy
    3. bachelor, unmarried man
    4. assistant, journeyman, apprentice
    5. soldier, mercenary
    6. squire, knight without knighthood

    Derived terms

    • abbetēkæreknecht
    • ambachtenknecht
    • ambachtesknecht
    • ambachtknecht
    • armborstæreknecht
    • barbæreknecht
    • barbēræreknecht
    • batstōværeknecht
    • beckæreknecht
    • beddeknecht
    • berchknecht
    • binnenknecht
    • brüggeknecht
    • brūdeknecht
    • brūtknecht
    • brūwæreknecht
    • bödekeresknecht
    • bödelknecht
    • börgæreknecht
    • börgæresknecht
    • börsenknecht
    • bādæreknecht
    • bāreknecht
    • bērknecht
    • bōkstāvenesknecht
    • bōsknecht
    • bōtknecht
    • būkknecht
    • būrknecht
    • būwknecht
    • cirkelknecht
    • drīværeknecht
    • dēnstknecht
    • dǖvelesknecht
    • dȫreknecht
    • gelēideknecht
    • gerichteknecht
    • gerwæreknecht
    • gildeknecht
    • glāsewrechtæreknecht
    • grāvenknecht
    • grāvārtknecht
    • gōdesknecht
    • halfknecht
    • hantwerkesknecht
    • harneschknecht
    • helpeknecht
    • hofknecht
    • holtknecht
    • hülpæreknecht
    • hāverknecht
    • hēideknecht
    • hōrenknecht
    • hōrknecht
    • hōtmākæreknecht
    • hōveknecht
    • hōvesknecht
    • hūsknecht
    • hūsmannesknecht
    • hȫvetknecht
    • junchēreknecht
    • juncknecht
    • jārknecht
    • jēgæreknecht
    • kastenknecht
    • kellenknecht
    • kellæreknecht
    • kemenādeknecht
    • kerkenknecht
    • knechtesknecht
    • knōkenhouwæreknecht
    • koppersmēdeknecht
    • koppersmēdenknecht
    • kostknecht
    • krāmæreknecht
    • krānknecht
    • krīgesknecht
    • kumpānīeknecht
    • kutschenknecht
    • körsenewrechtenknecht
    • kötmangæreknecht
    • kāmerknecht
    • kārenknecht
    • kēmenerknecht
    • kēmerknecht
    • kēmerīeknecht
    • kētelbȫtæreknecht
    • kīmæreknecht
    • kōplǖdeknecht
    • kōpmannesknecht
    • kǖtæreknecht
    • kȫkeneknecht
    • lammerknecht
    • lancsummenknecht
    • landesknecht
    • lantknecht
    • lēreknecht
    • lōneknecht
    • lōnerknecht
    • lōsknecht
    • marketknecht
    • marstallesknecht
    • matteknecht
    • mattenknecht
    • meltæreknecht
    • mengæreknecht
    • messetmākæreknecht
    • middelknecht
    • moisenknecht
    • möllæreknecht
    • münteknecht
    • müntæreknecht
    • mālæreknecht
    • mēdeknecht
    • mēlæreknecht
    • mēsterknecht
    • mūreknecht
    • mȫlenknecht
    • mȫlenwāgenknecht
    • mȫsæreknecht
    • neiknecht
    • netteknecht
    • nōtknecht
    • paternostermākæreknecht
    • pelsæreknecht
    • plēgeknecht
    • plēgesknecht
    • plēgæreknecht
    • plōchknecht
    • prōvestdincknecht
    • pāgenknecht
    • pāpenknecht
    • pērdeknecht
    • pōrtenknecht
    • rackæreknecht
    • richteknecht
    • richtesknecht
    • richtæreknecht
    • rotteknecht
    • rādemēkæreknecht
    • rēmensnīdæreknecht
    • rēmsnīdæreknecht
    • rēpslēgæreknecht
    • rēpæreknecht
    • rēseknecht
    • rīdeknecht
    • rīdeneknecht
    • rōderknecht
    • rǖtæreknecht
    • rȫseknecht
    • rȫsenknecht
    • sabbatesknecht
    • santknecht
    • schiltknecht
    • schipknecht
    • schrȫdæreknecht
    • schāpæreknecht
    • schōknecht
    • schōmākæreknecht
    • setteknecht
    • slachtæreknecht
    • slǖtæreknecht
    • smēdeknecht
    • sniddekæreknecht
    • snīdæreknecht
    • snīdæresknecht
    • stalknecht
    • stalleknecht
    • stockelknecht
    • studērknecht
    • stōvenknecht
    • stȫværeknecht
    • swēpenknecht
    • swērtknecht
    • swērtvēgæreknecht
    • swōrenknecht
    • söltæreknecht
    • sülteknecht
    • sādelmākæreknecht
    • sālknecht
    • sēgelmākæreknecht
    • sēlæreknecht
    • sīseknecht
    • sōdesknecht
    • taschenmākæreknecht
    • taschenmēkæreknecht
    • teindenpenningesknecht
    • teinpennigesknecht
    • timberknecht
    • tollenknecht
    • tolneknecht
    • tāfelknecht
    • tēgelknecht
    • tōknecht
    • underknecht
    • vischæreknecht
    • volgeknecht
    • vrouwenknecht
    • vrīknecht
    • vrōneknecht
    • vrōnenknecht
    • vōderknecht
    • vōlknecht
    • vōrknecht
    • vōtknecht
    • vǖrhērenknecht
    • weddeknecht
    • werkknecht
    • wāgenknecht
    • wāpenknecht
    • ümmeknecht
    • ēdelknecht
    • ōrtknecht
    • ȫverhōvesknecht
    • ȫverknecht

    Descendants

    References

    Polish

    Etymology

      Borrowed from German Knecht, from Middle High German knëht, from Old High German knëht, from Proto-West Germanic *kneht.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈknɛxt/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ɛxt
      • Syllabification: knecht

      Noun

      knecht m pers

      1. (military, historical) German army infantryman
        Synonym: piechur
        Hypernym: żołnierz

      Declension

      Declension of knecht
      singular plural
      nominative knecht knechci, knechty1
      genitive knechta knechtów
      dative knechtowi knechtom
      accusative knechta knechtów
      instrumental knechtem knechtami
      locative knechcie knechtach
      vocative knechcie knechci

      1Deprecative.

      Noun

      knecht m inan

      1. (nautical) bitts
        Synonyms: pachoł, poler

      Declension

      Declension of knecht
      singular plural
      nominative knecht knechty
      genitive knechta knechtów
      dative knechtowi knechtom
      accusative knecht knechty
      instrumental knechtem knechtami
      locative knechcie knechtach
      vocative knechcie knechty

      Further reading

      • “knecht”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)