knari

Esperanto

Etymology

    Borrowed from German knarren. First attested in Zamenhof-Jürgensen's Vortaro Esperanto-Germana (1904).[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈknari/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ari
    • Syllabification: kna‧ri

    Verb

    knari (present knaras, past knaris, future knaros, conditional knarus, volitive knaru)

    1. (intransitive) to creak

    Conjugation

    Conjugation of knari
    present past future
    singular plural singular plural singular plural
    tense knaras knaris knaros
    active participle knaranta knarantaj knarinta knarintaj knaronta knarontaj
    acc. knarantan knarantajn knarintan knarintajn knarontan knarontajn
    nominal active participle knaranto knarantoj knarinto knarintoj knaronto knarontoj
    acc. knaranton knarantojn knarinton knarintojn knaronton knarontojn
    adverbial active participle knarante knarinte knaronte
    infinitive knari imperative knaru conditional knarus

    References

    1. ^ Neves; Pabst (2022), “knar/”, in Historia Vortaro de Esperanto, →ISBN, page 447