kluczyk

Polish

kluczyki

Etymology

    From klucz + -yk.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈklu.t͡ʂɘk/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ut͡ʂɘk
    • Syllabification: klu‧czyk

    Noun

    kluczyk m inan

    1. diminutive of klucz
    2. (automotive) car key (key used to unlock or start a car)

    Declension

    Declension of kluczyk
    singular plural
    nominative kluczyk kluczyki
    genitive kluczyka kluczyków
    dative kluczykowi kluczykom
    accusative kluczyk kluczyki
    instrumental kluczykiem kluczykami
    locative kluczyku kluczykach
    vocative kluczyku kluczyki

    Further reading

    • “kluczyk”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kluczyk”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)