klucznik

Polish

Etymology

    From klucz + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈklut͡ʂ.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ut͡ʂɲik
    • Syllabification: klucz‧nik

    Noun

    klucznik m pers (female equivalent klucznica)

    1. (historical) steward (administrator of the property or affairs of another)
      Synonym: szafarz
      Hypernym: urzędnik
    2. (historical) keyholder (one who holds the key to a building)

    Declension

    Declension of klucznik
    singular plural
    nominative klucznik klucznicy, kluczniki1
    genitive klucznika kluczników
    dative klucznikowi klucznikom
    accusative klucznika kluczników
    instrumental klucznikiem klucznikami
    locative kluczniku klucznikach
    vocative kluczniku klucznicy

    1Deprecative.

    Derived terms

    noun
    • klucznictwo

    Further reading

    • “klucznik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “klucznik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)