klistur

Faroese

Etymology

From Danish klister.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkʰlɪstʊɹ]

Noun

klistur n (genitive singular klisturs, plural klistur)

  1. glue

Declension

n13 singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative klistur klistrið klistur klistrini
accusative klistur klistrið klistur klistrini
dative klistri klistrinum klistrum klistrunum
genitive klisturs klistursins klistra klistranna

Derived terms

Further reading