kliniec

Polish

Etymology

    From klin + -iec.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈkli.ɲɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -iɲɛt͡s
    • Syllabification: kli‧niec

    Noun

    kliniec m inan

    1. voussoir (wedge-shaped element used in building an arch or vault)
      Hyponym: zwornik
    2. (Żywiec, in the plural) synonym of kajdany

    Declension

    Declension of kliniec
    singular plural
    nominative kliniec klińce
    genitive klińca klińców
    dative klińcowi klińcom
    accusative kliniec klińce
    instrumental klińcem klińcami
    locative klińcu klińcach
    vocative klińcu klińce

    Further reading

    • “kliniec”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)
    • Izydor Kopernicki (1875), “klińce”, in “Spostrzeżenia nad właściwościami językowémi w mowie Górali Bieskidowych z dodatkiem słowniczka wyrazów góralskich”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (I)‎[2], volume 3, Kraków: Akademia Umiejętności, page 371