klasztor

Polish

Etymology

    Borrowed from Czech klášter.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈklaʂ.tɔr/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aʂtɔr
    • Syllabification: klasz‧tor

    Noun

    klasztor m inan (diminutive klasztorek)

    1. cloister, convent, monastery
      Synonyms: konwent, zakon
      • 1913, Tadeusz Miciński, Xiądz Faust, Kraków: „Książka“, page 112:
        Parostatek poszedł na reparację do doków, pasażerowie rozmieszczeni gościnnie u mieszkańców Mesyny lub po klasztorach. […]
        The steamboat went to the docks for repairs, the passengers were placed hospitably with the inhabitants of Messina or in monasteries. […]

    Declension

    Declension of klasztor
    singular plural
    nominative klasztor klasztory
    genitive klasztoru, klasztora1 klasztorów
    dative klasztorowi klasztorom
    accusative klasztor klasztory
    instrumental klasztorem klasztorami
    locative klasztorze klasztorach
    vocative klasztorze klasztory

    1Dated.

    Derived terms

    adjective
    adjective
    adverb
    • klasztornie
    noun
    • klasztorność

    Descendants

    • → Ukrainian: кля́штор (kljáštor)

    References

    1. ^ Mieczysław Basaj; Janusz Siatkowski (2006), “klasztor”, in Bohemizmy w języku polskim: Słownik (in Polish), Warsaw: Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, →ISBN, page 89

    Further reading

    • “klasztor”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “klasztor”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    This page is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.