klarera

Swedish

Verb

klarera (present klarerar, preterite klarerade, supine klarerat, imperative klarera)

  1. to deal with (something) conclusively, to dispatch
    1. (nautical) to clear (in or out, at a port or the like) [(usually) with in ‘in’ or ut ‘out’]
      klarera in ― clear in
      klarera fartyg ― clear ships
    2. (rail transport) to dispatch
      klarera tåg ― dispatch trains
    3. (uncommon) to clear, to settle (pay, a bill or the like)

Conjugation

Conjugation of klarera (weak)
active passive
infinitive klarera klareras
supine klarerat klarerats
imperative klarera —
imper. plural1 klareren —
present past present past
indicative klarerar klarerade klareras klarerades
ind. plural1 klarera klarerade klareras klarerades
subjunctive2 klarere klarerade klareres klarerades
present participle klarerande
past participle klarerad

1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.

Derived terms

  • skeppsklarerare
  • tågklarerare (“train dispatcher, signaller”)
  • klarering

References