klandring

Danish

Etymology

From klandre +‎ -ing.

Noun

klandring c (singular definite klandringen, plural indefinite klandringer)

  1. a reproach, blame
    Coordinate terms: kritik, bebrejdelse

Declension

Declension of klandring
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative klandring klandringen klandringer klandringerne
genitive klandrings klandringens klandringers klandringernes

References