klakier

Polish

Etymology

    Borrowed from French claqueur.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkla.kjɛr/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -akjɛr
    • Syllabification: kla‧kier

    Noun

    klakier m pers

    1. claqueur (person paid to clap at theatre performances)
      Synonym: klaskacz
    2. (derogatory) sycophant, yea-sayer
      Synonym: pochlebca

    Declension

    Declension of klakier
    singular plural
    nominative klakier klakierzy, klakiery1
    genitive klakiera klakierów
    dative klakierowi klakierom
    accusative klakiera klakierów
    instrumental klakierem klakierami
    locative klakierze klakierach
    vocative klakierze klakierzy

    1Deprecative.

    Derived terms

    adjective
    • klakierski
    verb
    • klakierować impf
    noun

    Further reading

    • “klakier”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “klakier”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)