kir

See also: Appendix:Variations of "kir"

Translingual

Etymology

Clipping of Kyrgyz кыргыз (kırgız) or abbreviation of English Kyrgyz with i as a placeholder.

Symbol

kir

  1. (international standards) ISO 639-2 & ISO 639-3 language code for Kyrgyz.

See also

English

Etymology

Borrowed from French kir, named after Félix Kir, mayor of Dijon.

Noun

kir (countable and uncountable, plural kirs)

  1. A cocktail made with a measure of crème de cassis topped up with white wine.

Derived terms

Translations

Anagrams

Azerbaijani

Etymology

    Inherited from Proto-Turkic *kir.

    Pronunciation

    • Audio (Baku):(file)

    Noun

    kir (definite accusative kiri, plural kirlər)

    1. dirt
      Synonym: çirk

    Declension

    Declension of kir
    singular plural
    nominative kirkirlər
    definite accusative kirikirləri
    dative kirəkirlərə
    locative kirdəkirlərdə
    ablative kirdənkirlərdən
    definite genitive kirinkirlərin
    Possessive forms of kir
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) kirim kirlərim
    sənin (“your”) kirin kirlərin
    onun (“his/her/its”) kiri kirləri
    bizim (“our”) kirimiz kirlərimiz
    sizin (“your”) kiriniz kirləriniz
    onların (“their”) kiri or kirləri kirləri
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) kirimi kirlərimi
    sənin (“your”) kirini kirlərini
    onun (“his/her/its”) kirini kirlərini
    bizim (“our”) kirimizi kirlərimizi
    sizin (“your”) kirinizi kirlərinizi
    onların (“their”) kirini or kirlərini kirlərini
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) kirimə kirlərimə
    sənin (“your”) kirinə kirlərinə
    onun (“his/her/its”) kirinə kirlərinə
    bizim (“our”) kirimizə kirlərimizə
    sizin (“your”) kirinizə kirlərinizə
    onların (“their”) kirinə or kirlərinə kirlərinə
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) kirimdə kirlərimdə
    sənin (“your”) kirində kirlərində
    onun (“his/her/its”) kirində kirlərində
    bizim (“our”) kirimizdə kirlərimizdə
    sizin (“your”) kirinizdə kirlərinizdə
    onların (“their”) kirində or kirlərində kirlərində
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) kirimdən kirlərimdən
    sənin (“your”) kirindən kirlərindən
    onun (“his/her/its”) kirindən kirlərindən
    bizim (“our”) kirimizdən kirlərimizdən
    sizin (“your”) kirinizdən kirlərinizdən
    onların (“their”) kirindən or kirlərindən kirlərindən
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) kirimin kirlərimin
    sənin (“your”) kirinin kirlərinin
    onun (“his/her/its”) kirinin kirlərinin
    bizim (“our”) kirimizin kirlərimizin
    sizin (“your”) kirinizin kirlərinizin
    onların (“their”) kirinin or kirlərinin kirlərinin

    Derived terms

    Further reading

    • “kir” in Obastan.com.

    Crimean Tatar

    Etymology

    From Proto-Turkic *kir.

    Noun

    kir (accusative [please provide], plural [please provide])

    1. dirt

    Derived terms

    Dutch

    Pronunciation

    • Audio:(file)

    Verb

    kir

    1. inflection of kirren:
      1. first-person singular present indicative
      2. (in case of inversion) second-person singular present indicative
      3. imperative

    Anagrams

    Finnish

    Etymology

    From French kir.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkir/, [ˈk̟ir]
    • Rhymes: -ir
    • Syllabification(key): kir
    • Hyphenation(key): kir

    Noun

    kir

    1. kir

    Declension

    Inflection of kir (Kotus type 5/risti, no gradation)
    nominative kir kirit
    genitive kirin kirien
    partitive kiriä kirejä
    illative kiriin kireihin
    singular plural
    nominative kir kirit
    accusative nom. kir kirit
    gen. kirin
    genitive kirin kirien
    partitive kiriä kirejä
    inessive kirissä kireissä
    elative kiristä kireistä
    illative kiriin kireihin
    adessive kirillä kireillä
    ablative kiriltä kireiltä
    allative kirille kireille
    essive kirinä kireinä
    translative kiriksi kireiksi
    abessive kirittä kireittä
    instructive — kirein
    comitative See the possessive forms below.
    Possessive forms of kir (Kotus type 5/risti, no gradation)
    first-person singular possessor
    singular plural
    nominative kirini kirini
    accusative nom. kirini kirini
    gen. kirini
    genitive kirini kirieni
    partitive kiriäni kirejäni
    inessive kirissäni kireissäni
    elative kiristäni kireistäni
    illative kiriini kireihini
    adessive kirilläni kireilläni
    ablative kiriltäni kireiltäni
    allative kirilleni kireilleni
    essive kirinäni kireinäni
    translative kirikseni kireikseni
    abessive kirittäni kireittäni
    instructive — —
    comitative — kireineni
    second-person singular possessor
    singular plural
    nominative kirisi kirisi
    accusative nom. kirisi kirisi
    gen. kirisi
    genitive kirisi kiriesi
    partitive kiriäsi kirejäsi
    inessive kirissäsi kireissäsi
    elative kiristäsi kireistäsi
    illative kiriisi kireihisi
    adessive kirilläsi kireilläsi
    ablative kiriltäsi kireiltäsi
    allative kirillesi kireillesi
    essive kirinäsi kireinäsi
    translative kiriksesi kireiksesi
    abessive kirittäsi kireittäsi
    instructive — —
    comitative — kireinesi
    first-person plural possessor
    singular plural
    nominative kirimme kirimme
    accusative nom. kirimme kirimme
    gen. kirimme
    genitive kirimme kiriemme
    partitive kiriämme kirejämme
    inessive kirissämme kireissämme
    elative kiristämme kireistämme
    illative kiriimme kireihimme
    adessive kirillämme kireillämme
    ablative kiriltämme kireiltämme
    allative kirillemme kireillemme
    essive kirinämme kireinämme
    translative kiriksemme kireiksemme
    abessive kirittämme kireittämme
    instructive — —
    comitative — kireinemme
    second-person plural possessor
    singular plural
    nominative kirinne kirinne
    accusative nom. kirinne kirinne
    gen. kirinne
    genitive kirinne kirienne
    partitive kiriänne kirejänne
    inessive kirissänne kireissänne
    elative kiristänne kireistänne
    illative kiriinne kireihinne
    adessive kirillänne kireillänne
    ablative kiriltänne kireiltänne
    allative kirillenne kireillenne
    essive kirinänne kireinänne
    translative kiriksenne kireiksenne
    abessive kirittänne kireittänne
    instructive — —
    comitative — kireinenne
    third-person possessor
    singular plural
    nominative kirinsä kirinsä
    accusative nom. kirinsä kirinsä
    gen. kirinsä
    genitive kirinsä kiriensä
    partitive kiriään
    kiriänsä
    kirejään
    kirejänsä
    inessive kirissään
    kirissänsä
    kireissään
    kireissänsä
    elative kiristään
    kiristänsä
    kireistään
    kireistänsä
    illative kiriinsä kireihinsä
    adessive kirillään
    kirillänsä
    kireillään
    kireillänsä
    ablative kiriltään
    kiriltänsä
    kireiltään
    kireiltänsä
    allative kirilleen
    kirillensä
    kireilleen
    kireillensä
    essive kirinään
    kirinänsä
    kireinään
    kireinänsä
    translative kirikseen
    kiriksensä
    kireikseen
    kireiksensä
    abessive kirittään
    kirittänsä
    kireittään
    kireittänsä
    instructive — —
    comitative — kireineen
    kireinensä

    French

    Pronunciation

    Noun

    kir m (plural kirs)

    1. kir (beverage)

    Derived terms

    Further reading

    Indonesian

    Etymology

    From Dutch keur (“seal”), from Middle Dutch core, cuere, from Old Dutch kuri, from Proto-West Germanic *kuʀi.

    Pronunciation

    Noun

    kir (plural kir-kir)

    1. (colloquial, uncommon) examination
      Synonym: pemeriksaan

    Derived terms

    • mengekir
    • mengekirkan
    • pengekir
    • pengekiran

    Further reading

    Livonian

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkiˀr/, [ˈkiˀr]

    Etymology 1

      From Proto-Finnic *kiirek.

      Noun

      ki’r

      1. back of the head, occiput
      Declension
      Declension of ki’r (74)
      singular (ikšlu’g) plural (pǟgiņlu’g)
      nominative (nominatīv) ki’r kirūd
      genitive (genitīv) ki’r kirūd
      partitive (partitīv) ki’rrõ kirīdi
      dative (datīv) ki’rrõn kirūdõn
      instrumental (instrumentāl) ki’rkõks kirūdõks
      illative (illatīv) ki’rrõ ki’ŗži
      inessive (inesīv) ki’rsõ ki’ŗši
      elative (elatīv) ki’rstõ ki’ŗšti

      Etymology 2

        (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

        Noun

        ki’r

        1. water soldier (plant)
        Declension
        Declension of ki’r (74)
        singular (ikšlu’g) plural (pǟgiņlu’g)
        nominative (nominatīv) ki’r kirūd
        genitive (genitīv) ki’r kirūd
        partitive (partitīv) ki’rrõ kirīdi
        dative (datīv) ki’rrõn kirūdõn
        instrumental (instrumentāl) ki’rkõks kirūdõks
        illative (illatīv) ki’rrõ ki’ŗži
        inessive (inesīv) ki’rsõ ki’ŗši
        elative (elatīv) ki’rstõ ki’ŗšti

        References

        • Tiit-Rein Viitso; Valts Ernštreits (2012–2013), “ki’r”, in Līvõkīel-ēstikīel-lețkīel sõnārōntõz [Livonian-Estonian-Latvian Dictionary]‎[1] (in Estonian and Latvian), Tartu, Rīga: Tartu Ülikool, Latviešu valodas aģentūra

        Mizo

        Etymology

        From Proto-Kuki-Chin *kir.

        Adjective

        kir

        1. curly

        Further reading

        Northern Kurdish

        Noun

        kir m

        1. (vulgar) cock, penis

        Derived terms

        • kir seru

        Palula

        Etymology

          Inherited from Sanskrit किरि (kiri, “scattering, heap”).

          Pronunciation

          • IPA(key): /kir/

          Noun

          kir m (Arabic spelling کِر)

          1. snow
            kir díi ― to snow

          Declension

          Declension of kír (a-decl)
          singular plural
          nominative kír kíra
          oblique kíra kíram

          References

          • Henrik Liljegren; Naseem Haider (2011), “kir”, in Palula Vocabulary (FLI Language and Culture Series; 7)‎[2], Islamabad, Pakistan: Forum for Language Initiatives, →ISBN
          • Turner, Ralph Lilley (1969–1985), “kiri”, in A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages, London: Oxford University Press, page 162

          Polish

          kir

          Alternative forms

          Etymology

            Borrowed from German Kern.

            Pronunciation

            • IPA(key): /ˈkir/
            • Audio:(file)
            • Rhymes: -ir
            • Syllabification: kir

            Noun

            kir m inan (related adjective kirowy)

            1. mort cloth, pall (black material symbolizing mourning)

            Declension

            Declension of kir
            singular plural
            nominative kir kiry
            genitive kiru kirów
            dative kirowi kirom
            accusative kir kiry
            instrumental kirem kirami
            locative kirze kirach
            vocative kirze kiry

            Further reading

            Romani

            Etymology

              Inherited from Prakrit 𑀓𑀻𑀟 (kīḍa), from Sanskrit की॒ट (kīṭá). Cognate with Hindi कीड़ा (kīṛā, “insect, bug”).

              Noun

              kir f

              1. ant

              Turkish

              Etymology

                Inherited from Ottoman Turkish كیر (kir), from Old Turkic kir, from Proto-Turkic *kir (“dirt”).

                Pronunciation

                • IPA(key): [ciɾ]

                Noun

                kir (definite accusative kiri, plural kirler)

                1. dirt

                Declension

                Declension of kir
                singular plural
                nominative kir kirler
                definite accusative kiri kirleri
                dative kire kirlere
                locative kirde kirlerde
                ablative kirden kirlerden
                genitive kirin kirlerin

                Synonyms

                Derived terms

                References

                • Meninski, Franciszek à Mesgnien (1680), “kir”, in Thesaurus linguarum orientalium, Turcicae, Arabicae, Persicae, praecipuas earum opes à Turcis peculiariter usurpatas continens, nimirum Lexicon Turkico-Arabico-Persicum‎[5], Vienna, column 3823