kincses

Hungarian

Etymology

kincs (“treasure”) +‎ -es (adjective-forming suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkint͡ʃɛʃ]
  • Hyphenation: kin‧cses
  • Rhymes: -ɛʃ

Adjective

kincses (not comparable)

  1. an object or place containing treasures
    kincsesláda ― treasure chest

Declension

Inflection of kincses
singular plural
nominative kincses kincsesek
accusative kincsest
kincseset
kincseseket
dative kincsesnek kincseseknek
instrumental kincsessel kincsesekkel
causal-final kincsesért kincsesekért
translative kincsessé kincsesekké
terminative kincsesig kincsesekig
essive-formal kincsesként kincsesekként
essive-modal — —
inessive kincsesben kincsesekben
superessive kincsesen kincseseken
adessive kincsesnél kincseseknél
illative kincsesbe kincsesekbe
sublative kincsesre kincsesekre
allative kincseshez kincsesekhez
elative kincsesből kincsesekből
delative kincsesről kincsesekről
ablative kincsestől kincsesektől
non-attributive
possessive – singular
kincsesé kincseseké
non-attributive
possessive – plural
kincseséi kincsesekéi

Derived terms

Compound words

Further reading

  • kincses in Géza Bárczi, László Országh, et al., editors, A magyar nyelv értelmező szótára [The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language] (ÉrtSz.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962. Fifth ed., 1992: →ISBN.