kinci

Turkish

Etymology

    From kin + -ci.

    Pronunciation

    • IPA(key): /cinˈd͡ʒi/
    • Hyphenation: kin‧ci

    Adjective

    kinci

    1. synonym of kindar (“grudging, vengeful”)

    Declension

    Predicative forms of kinci
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) kinciyim kinci miyim?
    sen (you are) kincisin kinci misin?
    o (he/she/it is) kinci / kincidir kinci mi?
    biz (we are) kinciyiz kinci miyiz?
    siz (you are) kincisiniz kinci misiniz?
    onlar (they are) kinci(ler) kinci(ler) mi?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) kinciydim kinci miydim?
    sen (you were) kinciydin kinci miydin?
    o (he/she/it was) kinciydi kinci miydi?
    biz (we were) kinciydik kinci miydik?
    siz (you were) kinciydiniz kinci miydiniz?
    onlar (they were) kinciydiler kinci miydiler?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) kinciymişim kinci miymişim?
    sen (you were) kinciymişsin kinci miymişsin?
    o (he/she/it was) kinciymiş kinci miymiş?
    biz (we were) kinciymişiz kinci miymişiz?
    siz (you were) kinciymişsiniz kinci miymişsiniz?
    onlar (they were) kinciymişler kinci miymişler?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) kinciysem kinci miysem?
    sen (if you) kinciysen kinci miysen?
    o (if he/she/it) kinciyse kinci miyse?
    biz (if we) kinciysek kinci miysek?
    siz (if you) kinciyseniz kinci miyseniz?
    onlar (if they) kinciyseler kinci miyseler?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    Further reading