kikut

See also: Kikut

Finnish

Noun

kikut

  1. nominative plural of kikku

Anagrams

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *kykutъ.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈki.kut/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ikut
    • Syllabification: ki‧kut
    • Homophone: Kikut

    Noun

    kikut m inan (diminutive kikucik)

    1. stump (remains of a limb)
    2. (Kielce, derogatory) synonym of ręka

    Declension

    Declension of kikut
    singular plural
    nominative kikut kikuty
    genitive kikuta kikutów
    dative kikutowi kikutom
    accusative kikut kikuty
    instrumental kikutem kikutami
    locative kikucie kikutach
    vocative kikucie kikuty

    Derived terms

    verb
    • kikutać impf
    noun

    Noun

    kikut m pers

    1. (Przemyśl) synonym of mańkut

    Further reading

    • “kikut”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kikut”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Brückner, Aleksander (1927), “kikut”, in Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), Warsaw: Wiedza Powszechna
    • Antoni Kalina, editor (1898), “kikut”, in Lud. Organ Towarzystwa Ludoznawczego we Lwowie‎[3] (in Polish), volume 4, Lviv: Towarzystwo Ludoznawcze, page 307
    • Władysław Siarkowski (1878), “kikut”, in “Materiały do etnografii ludu polskiego z okolic Kielc”, in Zbiór wiadomości do antropologii krajowej (in Polish), volume 2, chapter 3, Krakow: Komisyja Antropologiczna Akademii Umiejętności w Krakowie, page 248