kielich

Polish

Etymology

    Borrowed from Middle High German kelich, from Latin calix, from Ancient Greek κάλυξ (kálux).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkjɛ.lix/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛlix
    • Syllabification: kie‧lich

    Noun

    kielich m inan (diminutive kieliszek)

    1. chalice, goblet
    2. (botany) calyx

    Declension

    Declension of kielich
    singular plural
    nominative kielich kielichy
    genitive kielicha kielichów
    dative kielichowi kielichom
    accusative kielich kielichy
    instrumental kielichem kielichami
    locative kielichu kielichach
    vocative kielichu kielichy

    Derived terms

    adjectives
    • kielichowaty
    • kielichowy
    adverb
    • kielichowato
    nouns

    Descendants

    • → Belarusian: ке́ліх (kjélix)
    • → Ukrainian: ке́лих (kélyx), ке́лех (kélex)

    Further reading

    • “kielich”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kielich”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)