kiź

See also: kiz, kiż, and kız

Polish

Etymology 1

Onomatopoeic.

Pronunciation

Interjection

kiź

  1. (Central Greater Poland, Szczuczyn, usually repeated) used to call foal
Derived terms
nouns

Etymology 2

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkiɕ/
    • Rhymes: -iɕ
    • Syllabification: kiź

    Noun

    kiź f

    1. genitive plural of kizia

    Further reading

    • Władysław Matlakowski (1892), “kiź”, in Słownik wyrazów ludowych zebranych w Czerskiem i na Kujawach (in Polish), Kraków: nakł. Akademii Umiejętności; Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego pod zarządem A. M. Kosterkiewicza, page 8