khanaat

Dutch

Etymology

Compound of khan (“khan”) +‎ -aat (“-ate”).

Pronunciation

  • IPA(key): /kaːˈnaːt/
  • Hyphenation: kha‧naat
  • Rhymes: -aːt

Noun

khanaat n (plural khanaten, no diminutive)

  1. a khanate, territory ruled by a khan