keveskint
Middle Dutch
Etymology
Compound of kēvese (“adultery”) + kint (“child”). Compare Middle High German kebeskint.
Noun
keveskint n
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | kēveskint | kēveskinder, kēveskindere |
| accusative | kēveskint | kēveskinder, kēveskindere |
| genitive | kēveskints | kēveskinder, kēveskindere |
| dative | kēveskinde | kēveskinderen |
Descendants
- Dutch: keefskind
Further reading
- “keveskint”, in Vroegmiddelnederlands Woordenboek, 2000
- Verwijs, E.; Verdam, J. (1885–1929), “keveskint”, in Middelnederlandsch Woordenboek, The Hague: Martinus Nijhoff, →ISBN, page keveskint