kemane

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish كمانه (kemâne), from Classical Persian کَمَانَه (kamāna, “thing resembling a bow”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ce.maːˈne/, [cʰe̞.mɑːˈn̪ɛ]
    • Rhymes: -e
    • Hyphenation: ke‧ma‧ne

    Noun

    kemane (definite accusative kemaneyi, plural kemaneler)

    1. (music) a type of violin string

    Declension

    Declension of kemane
    singular plural
    nominative kemane kemaneler
    definite accusative kemaneyi kemaneleri
    dative kemaneye kemanelere
    locative kemanede kemanelerde
    ablative kemaneden kemanelerden
    genitive kemanenin kemanelerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular kemanem kemanelerim
    2nd singular kemanen kemanelerin
    3rd singular kemanesi kemaneleri
    1st plural kemanemiz kemanelerimiz
    2nd plural kemaneniz kemaneleriniz
    3rd plural kemaneleri kemaneleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular kemanemi kemanelerimi
    2nd singular kemaneni kemanelerini
    3rd singular kemanesini kemanelerini
    1st plural kemanemizi kemanelerimizi
    2nd plural kemanenizi kemanelerinizi
    3rd plural kemanelerini kemanelerini
    dative
    singular plural
    1st singular kemaneme kemanelerime
    2nd singular kemanene kemanelerine
    3rd singular kemanesine kemanelerine
    1st plural kemanemize kemanelerimize
    2nd plural kemanenize kemanelerinize
    3rd plural kemanelerine kemanelerine
    locative
    singular plural
    1st singular kemanemde kemanelerimde
    2nd singular kemanende kemanelerinde
    3rd singular kemanesinde kemanelerinde
    1st plural kemanemizde kemanelerimizde
    2nd plural kemanenizde kemanelerinizde
    3rd plural kemanelerinde kemanelerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular kemanemden kemanelerimden
    2nd singular kemanenden kemanelerinden
    3rd singular kemanesinden kemanelerinden
    1st plural kemanemizden kemanelerimizden
    2nd plural kemanenizden kemanelerinizden
    3rd plural kemanelerinden kemanelerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular kemanemin kemanelerimin
    2nd singular kemanenin kemanelerinin
    3rd singular kemanesinin kemanelerinin
    1st plural kemanemizin kemanelerimizin
    2nd plural kemanenizin kemanelerinizin
    3rd plural kemanelerinin kemanelerinin
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular kemaneyim kemanelerim
    2nd singular kemanesin kemanelersin
    3rd singular kemane
    kemanedir
    kemaneler
    kemanelerdir
    1st plural kemaneyiz kemaneleriz
    2nd plural kemanesiniz kemanelersiniz
    3rd plural kemaneler kemanelerdir

    References