kelek

See also: kélék

English

Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Noun

kelek (plural keleks)

  1. A kind of raft supported on inflated animal skins.

Hungarian

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkɛlɛk]
  • Hyphenation: ke‧lek

Etymology 1

kel +‎ -ek (personal suffix)

Verb

kelek

  1. first-person singular indicative present indefinite of kel

Etymology 2

kel +‎ -ek (plural suffix)

Noun

kelek

  1. nominative plural of kel

Malay

Etymology

From Proto-Malayo-Polynesian *kilik (“carried under the arm or on the hip”), from Austroasiatic (cf. Proto-Austroasiatic *klʔiək (“armpit”), Khmer ក្លៀក (kliək), Khmu [Cuang] klʔɛk, Vietnamese nách).[1] Cognate with Sundanese kélék, Javanese kélék, Tagalog kilik (“to carry on the hip supported by the arm”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkeleʔ/ [ˈke.leʔ]
  • Rhymes: -lek, -ek
  • Hyphenation: ké‧lék

Noun

kélék (Jawi spelling کيليق, plural kelek-kelek)

  1. (anatomy) armpit
    Synonym: ketiak

Derived terms

References

  1. ^ Mahdi, Waruno (2024), “Austroasiatic loanwords in Austronesian languages”, in Wacana, Journal of the Humanities of Indonesia‎[1], volume 25, number 3, article 3, →DOI, archived from the original on 10 August 2026, pages 371–414

Further reading

"kelek" in Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM) [Malay Literary Reference Centre (PRPM)] (in Malay), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
(also see "kelek" at PRPM first version)

Turkish

Etymology 1

    Inherited from Ottoman Turkish كلك (kelek).

    Adjective

    kelek

    1. partly bald
    2. (figurative) fickle
    3. (figurative) stupid
    Inflection
    Predicative forms of kelek
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) keleğim kelek miyim?
    sen (you are) keleksin kelek misin?
    o (he/she/it is) kelek / kelektir kelek mi?
    biz (we are) keleğiz kelek miyiz?
    siz (you are) keleksiniz kelek misiniz?
    onlar (they are) kelek(ler) kelek(ler) mi?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) kelektim kelek miydim?
    sen (you were) kelektin kelek miydin?
    o (he/she/it was) kelekti kelek miydi?
    biz (we were) kelektik kelek miydik?
    siz (you were) kelektiniz kelek miydiniz?
    onlar (they were) kelektiler kelek miydiler?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) kelekmişim kelek miymişim?
    sen (you were) kelekmişsin kelek miymişsin?
    o (he/she/it was) kelekmiş kelek miymiş?
    biz (we were) kelekmişiz kelek miymişiz?
    siz (you were) kelekmişsiniz kelek miymişsiniz?
    onlar (they were) kelekmişler kelek miymişler?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) keleksem kelek miysem?
    sen (if you) keleksen kelek miysen?
    o (if he/she/it) kelekse kelek miyse?
    biz (if we) keleksek kelek miysek?
    siz (if you) kelekseniz kelek miyseniz?
    onlar (if they) kelekseler kelek miyseler?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    Etymology 2

      Inherited from Ottoman Turkish كلك (kelek).

      Noun

      kelek (definite accusative keleği, plural kelekler)

      1. A kind of raft used on rivers
      Declension
      Declension of kelek
      singular plural
      nominative kelek kelekler
      definite accusative keleği kelekleri
      dative keleğe keleklere
      locative kelekte keleklerde
      ablative kelekten keleklerden
      genitive keleğin keleklerin
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular keleğim keleklerim
      2nd singular keleğin keleklerin
      3rd singular keleği kelekleri
      1st plural keleğimiz keleklerimiz
      2nd plural keleğiniz kelekleriniz
      3rd plural kelekleri kelekleri
      definite accusative
      singular plural
      1st singular keleğimi keleklerimi
      2nd singular keleğini keleklerini
      3rd singular keleğini keleklerini
      1st plural keleğimizi keleklerimizi
      2nd plural keleğinizi keleklerinizi
      3rd plural keleklerini keleklerini
      dative
      singular plural
      1st singular keleğime keleklerime
      2nd singular keleğine keleklerine
      3rd singular keleğine keleklerine
      1st plural keleğimize keleklerimize
      2nd plural keleğinize keleklerinize
      3rd plural keleklerine keleklerine
      locative
      singular plural
      1st singular keleğimde keleklerimde
      2nd singular keleğinde keleklerinde
      3rd singular keleğinde keleklerinde
      1st plural keleğimizde keleklerimizde
      2nd plural keleğinizde keleklerinizde
      3rd plural keleklerinde keleklerinde
      ablative
      singular plural
      1st singular keleğimden keleklerimden
      2nd singular keleğinden keleklerinden
      3rd singular keleğinden keleklerinden
      1st plural keleğimizden keleklerimizden
      2nd plural keleğinizden keleklerinizden
      3rd plural keleklerinden keleklerinden
      genitive
      singular plural
      1st singular keleğimin keleklerimin
      2nd singular keleğinin keleklerinin
      3rd singular keleğinin keleklerinin
      1st plural keleğimizin keleklerimizin
      2nd plural keleğinizin keleklerinizin
      3rd plural keleklerinin keleklerinin

      Etymology 3

        Inherited from Ottoman Turkish كلك (kelek).

        Noun

        kelek (definite accusative keleği, plural kelekler)

        1. crude cantaloup
        Declension
        Declension of kelek
        singular plural
        nominative kelek kelekler
        definite accusative keleği kelekleri
        dative keleğe keleklere
        locative kelekte keleklerde
        ablative kelekten keleklerden
        genitive keleğin keleklerin
        Possessive forms
        nominative
        singular plural
        1st singular keleğim keleklerim
        2nd singular keleğin keleklerin
        3rd singular keleği kelekleri
        1st plural keleğimiz keleklerimiz
        2nd plural keleğiniz kelekleriniz
        3rd plural kelekleri kelekleri
        definite accusative
        singular plural
        1st singular keleğimi keleklerimi
        2nd singular keleğini keleklerini
        3rd singular keleğini keleklerini
        1st plural keleğimizi keleklerimizi
        2nd plural keleğinizi keleklerinizi
        3rd plural keleklerini keleklerini
        dative
        singular plural
        1st singular keleğime keleklerime
        2nd singular keleğine keleklerine
        3rd singular keleğine keleklerine
        1st plural keleğimize keleklerimize
        2nd plural keleğinize keleklerinize
        3rd plural keleklerine keleklerine
        locative
        singular plural
        1st singular keleğimde keleklerimde
        2nd singular keleğinde keleklerinde
        3rd singular keleğinde keleklerinde
        1st plural keleğimizde keleklerimizde
        2nd plural keleğinizde keleklerinizde
        3rd plural keleklerinde keleklerinde
        ablative
        singular plural
        1st singular keleğimden keleklerimden
        2nd singular keleğinden keleklerinden
        3rd singular keleğinden keleklerinden
        1st plural keleğimizden keleklerimizden
        2nd plural keleğinizden keleklerinizden
        3rd plural keleklerinden keleklerinden
        genitive
        singular plural
        1st singular keleğimin keleklerimin
        2nd singular keleğinin keleklerinin
        3rd singular keleğinin keleklerinin
        1st plural keleğimizin keleklerimizin
        2nd plural keleğinizin keleklerinizin
        3rd plural keleklerinin keleklerinin

        Zazaki

        Etymology

        From Arabic كَلَك (kalak).

        Noun

        kelek (c)

        1. raft
        2. boat