kekang

Indonesian

Etymology

Inherited from Malay kekang.

Pronunciation

  • (Standard Indonesian) IPA(key): /kəˈkaŋ/ [kəˈkaŋ]
  • Rhymes: -aŋ
  • Syllabification: ke‧kang

Noun

kekang (plural kekang-kekang)

  1. bridle, rein (headgear for horse)
  2. harness (restraint or support)
  3. (figurative) restraint
  4. (figurative) restriction
    Synonym: larangan
  5. (figurative) check, control, curb
  6. (figurative) inhibition

Alternative forms

Derived terms

  • berkekang
  • kekangan
  • keterkekangan
  • mengekang
  • pengekang
  • pengekangan
  • terkekang
  • kekang jalan

Further reading