keissaw
Middle Welsh
Etymology
By surface analysis, keis (“quest, search”) + -aw, but the verb is attested earlier than noun, which is thus apparently a back-formation from the verb.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkei̯sau̯/
Verb
keissaw
For quotations using this term, see Citations:keissaw.
Conjugation
| singular | plural | impersonal | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||
| present indicative | keissaf | keissy | keis | keisswn | keisswch | keissant | keissir |
| imperfect indicative | keisswn | keissut | keissei | keissem | keissewch | keissynt | keissit |
| preterite | keisseis | keisseist | keissawð | keissassom | keissassawch | keissassant | keisswyt |
| pluperfect | keissasswn | keissassut | keissassei | keissassem | keissassewch | keissassynt | keissassit |
| present subjunctive | keisswyf | keissych | keisso | keissom | keissoch | keissont | keisser |
| imperfect subjunctive | keisswn | keissut | keissei | keissem | keissewch | keissynt | keissit |
| imperative | — | keis | keisset | keisswn | keisswch | keissent | keisser |
| verbal noun | keissaw | ||||||
| verbal adjectives | keissiedic | ||||||
| — | |||||||
Derived terms
Descendants
- Welsh: ceisio