keblük

Hungarian

Etymology

From the kebl- stem of kebel (“bosom”) +‎ -ük (“their”, possessive suffix).

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkɛblyk]
  • Hyphenation: keb‧lük

Noun

keblük

  1. third-person plural single-possession possessive of kebel

Declension

Inflection (stem in -e-, front rounded harmony)
singular plural
nominative keblük —
accusative keblüket —
dative keblüknek —
instrumental keblükkel —
causal-final keblükért —
translative keblükké —
terminative keblükig —
essive-formal keblükként —
essive-modal keblükül —
inessive keblükben —
superessive keblükön —
adessive keblüknél —
illative keblükbe —
sublative keblükre —
allative keblükhöz —
elative keblükből —
delative keblükről —
ablative keblüktől —
non-attributive
possessive – singular
keblüké —
non-attributive
possessive – plural
keblükéi —