kazamata

Hungarian

Etymology

From Italian casamatta, probably also via German Kasematte.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkɒzɒmɒtɒ]
  • Hyphenation: ka‧za‧ma‧ta
  • Rhymes: -tɒ

Noun

kazamata (plural kazamaták)

  1. casemate (a bombproof chamber, usually of masonry, in which cannon may be placed, to be fired through embrasures)
  2. dungeon (an underground prison or vault)
    Synonym: várbörtön

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative kazamata kazamaták
accusative kazamatát kazamatákat
dative kazamatának kazamatáknak
instrumental kazamatával kazamatákkal
causal-final kazamatáért kazamatákért
translative kazamatává kazamatákká
terminative kazamatáig kazamatákig
essive-formal kazamataként kazamatákként
essive-modal — —
inessive kazamatában kazamatákban
superessive kazamatán kazamatákon
adessive kazamatánál kazamatáknál
illative kazamatába kazamatákba
sublative kazamatára kazamatákra
allative kazamatához kazamatákhoz
elative kazamatából kazamatákból
delative kazamatáról kazamatákról
ablative kazamatától kazamatáktól
non-attributive
possessive – singular
kazamatáé kazamatáké
non-attributive
possessive – plural
kazamatáéi kazamatákéi
Possessive forms of kazamata
possessor single possession multiple possessions
1st person sing. kazamatám kazamatáim
2nd person sing. kazamatád kazamatáid
3rd person sing. kazamatája kazamatái
1st person plural kazamatánk kazamatáink
2nd person plural kazamatátok kazamatáitok
3rd person plural kazamatájuk kazamatáik

Derived terms

  • kazamatás

References

  1. ^ kazamata in Károly Gerstner, editor, Új magyar etimológiai szótár [New Etymological Dictionary of Hungarian] (ÚESz.), Online edition (beta version), Budapest: MTA Research Institute for Linguistics / Hungarian Research Centre for Linguistics, 2011–2025.

Further reading

  • kazamata in Géza Bárczi, László Országh, et al., editors, A magyar nyelv értelmező szótára [The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language] (ÉrtSz.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962. Fifth ed., 1992: →ISBN.

Polish

Etymology

    Borrowed from Italian casamatta.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ka.zaˈma.ta/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ata
    • Syllabification: ka‧za‧ma‧ta

    Noun

    kazamata f

    1. casemate

    Declension

    Declension of kazamata
    singular plural
    nominative kazamata kazamaty
    genitive kazamaty kazamat
    dative kazamacie kazamatom
    accusative kazamatę kazamaty
    instrumental kazamatą kazamatami
    locative kazamacie kazamatach
    vocative kazamato kazamaty

    Derived terms

    adjective

    Further reading

    • “kazamata”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kazamata”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)