kaxe
Swedish
Etymology
From kagge (“big-bellied person”) + -se, or borrowed from Norwegian kakse. First attested in 1559.
Noun
kaxe c
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | kaxe | kaxes |
| definite | kaxen | kaxens | |
| plural | indefinite | kaxar | kaxars |
| definite | kaxarna | kaxarnas |