katar

See also: Katar

English

Pronunciation

  • IPA(key): /kə.tɑɹ/

Noun

katar (plural katars)

  1. Alternative form of katara (“type of dagger”).
    • 1892, Thomas Holbein Hendley, Damascening on Steel Or Iron, as Practised in India‎[2], page 11:
      We now come to the Katar, or Indian dagger, which affords ample room for the display of the greatest ingenuity and artistic power of the damascener.

Anagrams

Czech

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkatar]

Etymology 1

Noun

katar m inan

  1. (pathology) catarrh
    Synonym: zánět sliznic
Declension
  • katarální

Etymology 2

Noun

katar m anim

  1. Cathar
Declension

Further reading

Danish

Etymology

Learned borrowing from Latin catarrhus, from Ancient Greek κᾰτᾰ́ρροος (kătắrrhoos).

Noun

katar c (singular definite kataren, plural indefinite katarer)

  1. (pathology) catarrh

Declension

Declension of katar
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative katar kataren katarer katarerne
genitive katars katarens katarers katarernes

Derived terms

References

Northern Kurdish

Etymology

From Armenian կատար (katar).[1][2][3]

Noun

katar ?[1][4]

  1. comb, crest (of birds)

References

  1. ↑ 1.0 1.1 Jaba, Auguste; Justi, Ferdinand (1879), Dictionnaire Kurde-Français [Kurdish–French Dictionary], Saint Petersburg: Imperial Academy of Sciences, page 321a
  2. ^ Ačaṙean, Hračʻeay (1973), “կատար”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Armenian Etymological Dictionary] (in Armenian), 2nd edition, a reprint of the original 1926–1935 seven-volume edition, volume II, Yerevan: University Press, page 538b
  3. ^ Orbeli, I. A. (2002), “katar”, in Курдско-русский словарь [Kurdish–Russian Dictionary] (Избранные труды в двух томах; II.2)‎[1] (in Russian), edited by Ž. S. Musaeljan and I. I. Cukerman from the author's manuscript written during his 1911–1912 Moks expedition, Yerevan: Academy Press, →ISBN, page 99a
  4. ^ Mukriyanî, Gîw (1999), “کاتار”, in Ferhengî kurdistan [Kurdistan dictionary], Erbil: Aras, page 728

Pohnpeian

Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Noun

katar

  1. fern of the genus Sphaeropteris, specifically Sphaeropteris lunulata or Sphaeropteris nigricans

References

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈka.tar/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -atar
  • Syllabification: ka‧tar
  • Homophone: Katar

Etymology 1

    Learned borrowing from Latin catarrhus, from Ancient Greek κᾰτᾰ́ρροος (kătắrrhoos).

    Noun

    katar m inan (diminutive katarek)

    1. (medicine) catarrh, cold
    2. runny nose
    Declension
    Declension of katar
    singular
    nominative katar
    genitive kataru
    dative katarowi
    accusative katar
    instrumental katarem
    locative katarze
    vocative katarze
    Derived terms

    Etymology 2

    Learned borrowing from Medieval Latin Catharī, from Medieval Greek καθαροί (katharoí), from καθαρός (katharós), from Ancient Greek καθαρός (katharós).

    Noun

    katar m pers

    1. (Christianity, historical) Cathar, Catharist
    Declension
    Declension of katar
    singular plural
    nominative katar katarowie, katarzy, katary1
    genitive katara katarów
    dative katarowi katarom
    accusative katara katarów
    instrumental katarem katarami
    locative katarze katarach
    vocative katarze katarowie, katarzy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “katar”, in Wielki słownik języka polskiego‎[4] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “katar”, in Polish dictionaries at PWN‎[5] (in Polish)

    Tetum

    Etymology

    From Proto-Malayo-Polynesian *gatəl.

    Noun

    katar

    1. itch

    Further reading

    • Fransiskus Monteiro (1985), Kamus Tetun-Indonesia [Tetum-Indonesian Dictionary] (in Indonesian), Jakarta: Pusat Pembinaan dan Pengembangan Bahasa, Departemen Pendidikan dan Kebudayaan

    Turkish

    Pronunciation

    • IPA(key): /kaˈtaɾ/

    Etymology 1

      Inherited from Ottoman Turkish قطار (“train, row, caravan; railway train”), borrowed from Arabic قِطَار (qiṭār, “row; train”).

      Noun

      katar (definite accusative katarı, plural katarlar)
      (obsolescing except in some compounds, describing old fashioned vehicles and certain pack animals which lines up)

      1. train, row, caravan, a group of animals, vehicles, or people that follow one another in a line
        Near-synonym: kervan
      2. (dated) synonym of konvoy (“convoy”)
      3. (dated) synonym of vagon (“waggon”)
      4. (dated) synonym of tren (“train”)
      Declension
      Declension of katar
      singular plural
      nominative katar katarlar
      definite accusative katarı katarları
      dative katara katarlara
      locative katarda katarlarda
      ablative katardan katarlardan
      genitive katarın katarların
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular katarım katarlarım
      2nd singular katarın katarların
      3rd singular katarı katarları
      1st plural katarımız katarlarımız
      2nd plural katarınız katarlarınız
      3rd plural katarları katarları
      definite accusative
      singular plural
      1st singular katarımı katarlarımı
      2nd singular katarını katarlarını
      3rd singular katarını katarlarını
      1st plural katarımızı katarlarımızı
      2nd plural katarınızı katarlarınızı
      3rd plural katarlarını katarlarını
      dative
      singular plural
      1st singular katarıma katarlarıma
      2nd singular katarına katarlarına
      3rd singular katarına katarlarına
      1st plural katarımıza katarlarımıza
      2nd plural katarınıza katarlarınıza
      3rd plural katarlarına katarlarına
      locative
      singular plural
      1st singular katarımda katarlarımda
      2nd singular katarında katarlarında
      3rd singular katarında katarlarında
      1st plural katarımızda katarlarımızda
      2nd plural katarınızda katarlarınızda
      3rd plural katarlarında katarlarında
      ablative
      singular plural
      1st singular katarımdan katarlarımdan
      2nd singular katarından katarlarından
      3rd singular katarından katarlarından
      1st plural katarımızdan katarlarımızdan
      2nd plural katarınızdan katarlarınızdan
      3rd plural katarlarından katarlarından
      genitive
      singular plural
      1st singular katarımın katarlarımın
      2nd singular katarının katarlarının
      3rd singular katarının katarlarının
      1st plural katarımızın katarlarımızın
      2nd plural katarınızın katarlarınızın
      3rd plural katarlarının katarlarının
      Derived terms
      • katar ağaları
      • katar dutmak
      • katar katar
      • katarlamak
      • katarlanmak
      • turna katarı

      Further reading

      Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Verb

      katar

      1. third-person singular indicative aorist of katmak

      Volapük

      Noun

      katar (genitive katara, plural katars)

      1. (pathology) catarrh

      Declension

      Declension of katar
      Singular Plural
      Nominative katar katars
      Genitive katara kataras
      Dative katare katares
      Accusative katari kataris
      Predicative1 kataru katarus
      Vocative o katar o katars
      1. Introduced in Volapük Nulik.