kartuta

Finnish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkɑrtutɑˣ/, [ˈkɑ̝rt̪ut̪ɑ̝(ʔ)]
  • Rhymes: -ɑrtutɑ
  • Syllabification(key): kar‧tu‧ta
  • Hyphenation(key): kar‧tu‧ta

Etymology 1

karttu +‎ -ta

Verb

kartuta

  1. (transitive) to beat (clothes) with a washing paddle or laundry bat
Conjugation
Inflection of kartuta (Kotus type 75*C/selvitä, tt–t gradation)
indicative mood
present tense perfect
person positive negative person positive negative
1st sing. karttuan en karttua 1st sing. olen kartunnut en ole kartunnut
2nd sing. karttuat et karttua 2nd sing. olet kartunnut et ole kartunnut
3rd sing. karttuaa ei karttua 3rd sing. on kartunnut ei ole kartunnut
1st plur. karttuamme emme karttua 1st plur. olemme kartunneet emme ole kartunneet
2nd plur. karttuatte ette karttua 2nd plur. olette kartunneet ette ole kartunneet
3rd plur. karttuavat eivät karttua 3rd plur. ovat kartunneet eivät ole kartunneet
passive kartutaan ei kartuta passive on kartuttu ei ole kartuttu
past tense pluperfect
person positive negative person positive negative
1st sing. karttusin en kartunnut 1st sing. olin kartunnut en ollut kartunnut
2nd sing. karttusit et kartunnut 2nd sing. olit kartunnut et ollut kartunnut
3rd sing. karttusi ei kartunnut 3rd sing. oli kartunnut ei ollut kartunnut
1st plur. karttusimme emme kartunneet 1st plur. olimme kartunneet emme olleet kartunneet
2nd plur. karttusitte ette kartunneet 2nd plur. olitte kartunneet ette olleet kartunneet
3rd plur. karttusivat eivät kartunneet 3rd plur. olivat kartunneet eivät olleet kartunneet
passive kartuttiin ei kartuttu passive oli kartuttu ei ollut kartuttu
conditional mood
present perfect
person positive negative person positive negative
1st sing. karttuaisin en karttuaisi 1st sing. olisin kartunnut en olisi kartunnut
2nd sing. karttuaisit et karttuaisi 2nd sing. olisit kartunnut et olisi kartunnut
3rd sing. karttuaisi ei karttuaisi 3rd sing. olisi kartunnut ei olisi kartunnut
1st plur. karttuaisimme emme karttuaisi 1st plur. olisimme kartunneet emme olisi kartunneet
2nd plur. karttuaisitte ette karttuaisi 2nd plur. olisitte kartunneet ette olisi kartunneet
3rd plur. karttuaisivat eivät karttuaisi 3rd plur. olisivat kartunneet eivät olisi kartunneet
passive kartuttaisiin ei kartuttaisi passive olisi kartuttu ei olisi kartuttu
imperative mood
present perfect
person positive negative person positive negative
1st sing. — — 1st sing. — —
2nd sing. karttua älä karttua 2nd sing. — —
3rd sing. kartutkoon älköön kartutko 3rd sing. olkoon kartunnut älköön olko kartunnut
1st plur. kartutkaamme älkäämme kartutko 1st plur. — —
2nd plur. kartutkaa älkää kartutko 2nd plur. — —
3rd plur. kartutkoot älkööt kartutko 3rd plur. olkoot kartunneet älkööt olko kartunneet
passive kartuttakoon älköön kartuttako passive olkoon kartuttu älköön olko kartuttu
potential mood
present perfect
person positive negative person positive negative
1st sing. kartunnen en kartunne 1st sing. lienen kartunnut en liene kartunnut
2nd sing. kartunnet et kartunne 2nd sing. lienet kartunnut et liene kartunnut
3rd sing. kartunnee ei kartunne 3rd sing. lienee kartunnut ei liene kartunnut
1st plur. kartunnemme emme kartunne 1st plur. lienemme kartunneet emme liene kartunneet
2nd plur. kartunnette ette kartunne 2nd plur. lienette kartunneet ette liene kartunneet
3rd plur. kartunnevat eivät kartunne 3rd plur. lienevät kartunneet eivät liene kartunneet
passive kartuttaneen ei kartuttane passive lienee kartuttu ei liene kartuttu
Nominal forms
infinitives participles
active passive active passive
1st kartuta present karttuava kartuttava
long 1st1
Possessive forms
Person sing. plur.
1st kartutakseni kartutaksemme
2nd kartutaksesi kartutaksenne
3rd kartutakseen
kartutaksensa
past kartunnut kartuttu
2nd inessive2 kartutessa kartuttaessa agent4 karttuama
Possessive forms
Person sing. plur.
1st kartutessani kartutessamme
2nd kartutessasi kartutessanne
3rd kartutessaan
kartutessansa
negative karttuamaton
instructive kartuten —
1) Used only with a possessive suffix.

2) Usually with a possessive suffix (active only).
3) Some uses of the verbal noun are called the 'fourth infinitive' by certain sources (more details).

4) Usually with a possessive suffix. May not be used with all verbs, especially intransitive ones (more details). Distinct from nouns with the -ma suffix and third infinitive forms.
3rd inessive karttuamassa —
elative karttuamasta —
illative karttuamaan —
adessive karttuamalla —
abessive karttuamatta —
instructive karttuaman kartuttaman
4th3 verbal noun karttuaminen
5th1
Possessive forms
Person sing. plur.
1st karttuamaisillani karttuamaisillamme
2nd karttuamaisillasi karttuamaisillanne
3rd karttuamaisillaan
karttuamaisillansa

Etymology 2

Verb

kartuta

  1. inflection of kartuttaa:
    1. second-person singular imperative
    2. present active indicative connegative
    3. second-person singular imperative connegative

Etymology 3

Verb

kartuta

  1. present passive indicative connegative of karttua