kartavi

Esperanto

Etymology

    Borrowed from Russian картавить (kartavitʹ).

    Pronunciation

    • IPA(key): /karˈtavi/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -avi
    • Syllabification: kar‧ta‧vi

    Verb

    kartavi (present kartavas, past kartavis, future kartavos, conditional kartavus, volitive kartavu)

    1. (intransitive) to burr (to pronounce some consonants, especially /r/, with a rolling sound in the back of the throat)

    Conjugation

    Conjugation of kartavi
    present past future
    singular plural singular plural singular plural
    tense kartavas kartavis kartavos
    active participle kartavanta kartavantaj kartavinta kartavintaj kartavonta kartavontaj
    acc. kartavantan kartavantajn kartavintan kartavintajn kartavontan kartavontajn
    nominal active participle kartavanto kartavantoj kartavinto kartavintoj kartavonto kartavontoj
    acc. kartavanton kartavantojn kartavinton kartavintojn kartavonton kartavontojn
    adverbial active participle kartavante kartavinte kartavonte
    infinitive kartavi imperative kartavu conditional kartavus

    See also