karine

See also: Karine

Japanese

Romanization

karine

  1. Rōmaji transcription of かりね

Turkish

Alternative forms

  • karîne

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish قرینه (karine), from Arabic قَرِينَة (qarīna, “spouse; conjunction, linkage; evidence”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ka.ɾiː.ne/
    • Hyphenation: ka‧ri‧ne

    Noun

    karine (definite accusative karineyi, plural karineler) (archaic)

    1. (law) presumption
    2. indication

    Declension

    Declension of karine
    singular plural
    nominative karine karineler
    definite accusative karineyi karineleri
    dative karineye karinelere
    locative karinede karinelerde
    ablative karineden karinelerden
    genitive karinenin karinelerin

    Derived terms

    • karine ile anlamak
    • masumiyet karinesi

    Further reading