karencja

See also: karencją

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin carentia.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /kaˈrɛn.t͡sja/
    • Rhymes: -ɛnt͡sja
    • Syllabification: ka‧ren‧cja

    Noun

    karencja f (related adjective karencyjny)

    1. grace, grace period

    Declension

    Declension of karencja
    singular plural
    nominative karencja karencje
    genitive karencji karencji, karencyj1
    dative karencji karencjom
    accusative karencję karencje
    instrumental karencją karencjami
    locative karencji karencjach
    vocative karencjo karencje

    1Archaic.

    References

    1. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “karencja”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN

    Further reading

    • “karencja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “karencja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)