kardu

Khalaj

Perso-Arabic کَردو

Etymology

Borrowed from Persian کردو (kardu).

Pronunciation

  • (Talxâbî) IPA(key): [qaɾdu]
  • (Xarrâbî) IPA(key): [kaɾdʊ]

Noun

kardu (definite accusative karduñ, plural kardular)

  1. bed (for plants)

Declension

Declension of kardu
singular plural
nominative kardu kardular
genitive karduñ kardularııñ
dative karduqa kardularqa
definite accusative karduñ karduları
locative karduça kardularça
ablative karduda kardularda
instrumental kardula kardularla
equative karduvâra kardularvâra

References

Polish

Etymology

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkar.du/
    • Rhymes: -ardu
    • Syllabification: kar‧du

    Noun

    kardu m inan

    1. genitive singular of kard (“Persian knife”)