karawan

Central Bikol

Etymology

    From karaw + -an.

    Verb

    karawán

    1. (Tabaco–Legazpi–Sorsogon) to (tell a) joke
      Synonym: subahan
    2. (by extension) to ridicule; to scorn
      Synonyms: ringgawan, sungyawan
    3. to put, cast a curse on
      Synonym: tuksohon

    See also

    Polish

    Pronunciation

    • IPA(key): /kaˈra.van/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -avan
    • Syllabification: ka‧ra‧wan

    Etymology 1

      Borrowed from German Karrenwagen.

      Noun

      karawan m inan

      1. hearse (vehicle for transporting dead)
      Declension
      Declension of karawan
      singular plural
      nominative karawan karawany
      genitive karawanu karawanów
      dative karawanowi karawanom
      accusative karawan karawany
      instrumental karawanem karawanami
      locative karawanie karawanach
      vocative karawanie karawany

      Etymology 2

        See the etymology of the corresponding lemma form.

        Noun

        karawan f

        1. genitive plural of karawana

        Further reading

        • “karawan”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
        • “karawan”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)