karaitok

Hungarian

Etymology

kar +‎ -aitok (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkɒrɒjitok]
  • Hyphenation: ka‧ra‧i‧tok

Noun

karaitok

  1. second-person plural multiple-possession possessive of kar (in the sense “faculty” or “ensemble”)

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative — karaitok
accusative — karaitokat
dative — karaitoknak
instrumental — karaitokkal
causal-final — karaitokért
translative — karaitokká
terminative — karaitokig
essive-formal — karaitokként
essive-modal — —
inessive — karaitokban
superessive — karaitokon
adessive — karaitoknál
illative — karaitokba
sublative — karaitokra
allative — karaitokhoz
elative — karaitokból
delative — karaitokról
ablative — karaitoktól
non-attributive
possessive – singular
— karaitoké
non-attributive
possessive – plural
— karaitokéi