karaik

Hungarian

Etymology

kar +‎ -aik (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkɒrɒjik]
  • Hyphenation: ka‧ra‧ik

Noun

karaik

  1. third-person plural multiple-possession possessive of kar (in the sense “faculty” or “ensemble”)

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative — karaik
accusative — karaikat
dative — karaiknak
instrumental — karaikkal
causal-final — karaikért
translative — karaikká
terminative — karaikig
essive-formal — karaikként
essive-modal — —
inessive — karaikban
superessive — karaikon
adessive — karaiknál
illative — karaikba
sublative — karaikra
allative — karaikhoz
elative — karaikból
delative — karaikról
ablative — karaiktól
non-attributive
possessive – singular
— karaiké
non-attributive
possessive – plural
— karaikéi