karafka

See also: karafką

Polish

karafka

Etymology

    From French carafe + Polish -ka. First attested in 1780.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /kaˈraf.ka/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -afka
    • Syllabification: ka‧raf‧ka

    Noun

    karafka f (diminutive karafeczka)

    1. carafe (bulging bottle with a narrow neck)
      1. carafe (contents of such a bottle)

    Declension

    Declension of karafka
    singular plural
    nominative karafka karafki
    genitive karafki karafek
    dative karafce karafkom
    accusative karafkę karafki
    instrumental karafką karafkami
    locative karafce karafkach
    vocative karafko karafki

    References

    1. ^ Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “karafka”, in Słownik języka polskiego

    Further reading