karūnuoti
Lithuanian
Etymology
From karūnà + -úoti. Compare Polish koronować, Belarusian каранава́ць (karanavácʹ).
Pronunciation
- IPA(key): [kɐruː¹ˈnuɔtʲɪ]
- Rhymes: -uɔtʲɪ
- Syllabification: ka‧rū‧núo‧ti
Verb
karūnúoti (third-person present tense karūnúoja, third-person past tense karūnãvo)
- (transitive, with accusative) to crown
Conjugation
| singular vienaskaita | plural daugiskaita | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | |||
| aš | tu | jis/ji | mes | jūs | jie/jos | |||
| indicative | present | karūnúoju | karūnúoji | karūnúoja | karūnúojame karūnúojam |
karūnúojate karūnúojat |
karūnúoja | |
| past | karūnavaũ | karūnavai̇̃ | karūnãvo | karūnãvome karūnãvom |
karūnãvote karūnãvot |
karūnãvo | ||
| past frequentative | karūnúodavau | karūnúodavai | karūnúodavo | karūnúodavome karūnúodavom |
karūnúodavote karūnúodavot |
karūnúodavo | ||
| future | karūnúosiu | karūnúosi | karūnuõs | karūnúosime karūnúosim |
karūnúosite karūnúosit |
karūnuõs | ||
| subjunctive | karūnúočiau | karūnúotum | karūnúotų | karūnúotumėme karūnúotumėm karūnúotume |
karūnúotumėte karūnúotumėt |
karūnúotų | ||
| imperative | — | karūnúok karūnúoki |
tekarūnúoja | karūnúokime karūnúokim |
karūnúokite karūnúokit |
tekarūnúoja | ||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Further reading
- “karūnuoti”, in Lietuvių kalbos žodynas [Dictionary of the Lithuanian language], lkz.lt, 1941–2026