karūnuoti

Lithuanian

Etymology

From karūnà +‎ -úoti. Compare Polish koronować, Belarusian каранава́ць (karanavácʹ).

Pronunciation

  • IPA(key): [kɐruː¹ˈnuɔtʲɪ]
  • Rhymes: -uɔtʲɪ
  • Syllabification: ka‧rū‧núo‧ti

Verb

karūnúoti (third-person present tense karūnúoja, third-person past tense karūnãvo)

  1. (transitive, with accusative) to crown

Conjugation

Conjugation of karūnuoti
singular vienaskaita plural daugiskaita
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
aš tu jis/ji mes jūs jie/jos
indicative present karūnúoju karūnúoji karūnúoja karūnúojame
karūnúojam
karūnúojate
karūnúojat
karūnúoja
past karūnavaũ karūnavai̇̃ karūnãvo karūnãvome
karūnãvom
karūnãvote
karūnãvot
karūnãvo
past frequentative karūnúodavau karūnúodavai karūnúodavo karūnúodavome
karūnúodavom
karūnúodavote
karūnúodavot
karūnúodavo
future karūnúosiu karūnúosi karūnuõs karūnúosime
karūnúosim
karūnúosite
karūnúosit
karūnuõs
subjunctive karūnúočiau karūnúotum karūnúotų karūnúotumėme
karūnúotumėm
karūnúotume
karūnúotumėte
karūnúotumėt
karūnúotų
imperative — karūnúok
karūnúoki
tekarūnúoja karūnúokime
karūnúokim
karūnúokite
karūnúokit
tekarūnúoja
Participles of karūnuoti
adjectival
active passive
present karūnúojąs
karūnúojantis
karūnúojomas
past karūnãvęs karūnúotas
past frequentative karūnúodavęs —
future karūnúosiąs
karūnúosiantis
karūnúosimas
participle of necessity — karūnúotinas
adverbial
special (pusdalyvis) karūnúodamas
half-participle
(padalyviai)
present karūnúojant
past karūnãvus
past frequentative karūnúodavus
future karūnúosiant
manner of action (būdinys) karūnúote
karūnúotinai

Further reading