kapelan

Polish

Etymology

    Inherited from Old Polish kapelan, from Ecclesiastical Latin capellānus. Doublet of kapłan (“priest”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /kaˈpɛ.lan/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛlan
    • Syllabification: ka‧pe‧lan

    Noun

    kapelan m pers (related adjective kapelański)

    1. (Roman Catholicism) chaplain (member of the clergy)

    Declension

    Declension of kapelan
    singular plural
    nominative kapelan kapelani, kapelanowie, kapelany1
    genitive kapelana kapelanów
    dative kapelanowi kapelanom
    accusative kapelana kapelanów
    instrumental kapelanem kapelanami
    locative kapelanie kapelanach
    vocative kapelanie kapelani, kapelanowie

    1Deprecative.

    Noun

    kapelan m animal

    1. capelin (Mallotus villosus)
      Synonym: gromadnik

    Declension

    Declension of kapelan
    singular plural
    nominative kapelan kapelany
    genitive kapelana kapelanów
    dative kapelanowi kapelanom
    accusative kapelana kapelany
    instrumental kapelanem kapelanami
    locative kapelanie kapelanach
    vocative kapelanie kapelany

    Further reading

    • “kapelan”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kapelan”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)

    Serbo-Croatian

    Pronunciation

    • IPA(key): /kapělaːn/
    • Hyphenation: ka‧pe‧lan

    Noun

    kapèlān m anim (Cyrillic spelling капѐла̄н)

    1. chaplain (member of the clergy)

    Declension

    Declension of kapelan
    singular plural
    nominative kapèlān kapelani
    genitive kapelána kapelana
    dative kapelanu kapelanima
    accusative kapelana kapelane
    vocative kapelane kapelani
    locative kapelanu kapelanima
    instrumental kapelanom kapelanima