kantincilik

Turkish

Etymology

    From kantinci + -lik.

    Noun

    kantincilik (definite accusative kantinciliği, plural kantincilikler)

    1. operation of a canteen

    Declension

    Declension of kantincilik
    singular plural
    nominative kantincilik kantincilikler
    definite accusative kantinciliği kantincilikleri
    dative kantinciliğe kantinciliklere
    locative kantincilikte kantinciliklerde
    ablative kantincilikten kantinciliklerden
    genitive kantinciliğin kantinciliklerin