kanonicki

Polish

Etymology

    From kanonik + -cki.[1] First attested in 1579.[2]

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ka.nɔˈɲit͡s.ki/
    • (Middle Polish) IPA(key): /ka.nɔˈɲit͡s.ki/, /ka.noˈɲit͡s.ki/
    • Rhymes: -it͡ski
    • Syllabification: ka‧no‧nic‧ki

    Adjective

    kanonicki (not comparable, no derived adverb)

    1. (religion) relational adjective of kanonik
      Synonym: kanoniczy
    2. (Middle Polish, religion) relational adjective of kanon
      Synonym: kanonowy

    Declension

    Declension of kanonicki (velar)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative kanonicki kanonicka kanonickie kanoniccy kanonickie
    genitive kanonickiego kanonickiej kanonickiego kanonickich
    dative kanonickiemu kanonickiej kanonickiemu kanonickim
    accusative kanonickiego kanonicki kanonicką kanonickie kanonickich kanonickie
    instrumental kanonickim kanonicką kanonickim kanonickimi
    locative kanonickim kanonickiej kanonickim kanonickich

    References

    1. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “kanonicki”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
    2. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “kanonicki”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

    Further reading

    • Modern Standard Polish:
      • “kanonicki”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “kanonicki”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
      • Zygmunt Saloni, et al., editors (2020), “kanonicki”, in Słownik gramatyczny języka polskiego [Grammatical Dictionary of Polish]‎[3], 4. online edition, Warszawa
    • Middle Polish:
      • “kanonicki”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], (Can we date this quote?)
    • Historic dictionaries: