kanikau

See also: Kanikau

Hawaiian

Etymology

From kani (“sound, noise”) +‎ kau (“sacred chant”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌka.niˈkau̯/, [ˌkɐ.niˈkɐw], (rapid speech) [ˌkɐ.niˈkɔw]

Noun

kanikau

  1. lamentation, dirge

Verb

kanikau

  1. (transitive) to lament, mourn

Further reading