kalka

See also: Kalka

Icelandic

Etymology

From kalk n (“lime, quicklime”) +‎ -a (denominal suffix).

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkʰal̥ka]
    Rhymes: -al̥ka

Verb

kalka (weak verb, third-person singular past indicative kalkaði, supine kalkað)

  1. (transitive) to lime, limewash
  2. (intransitive) to calcify
  3. (intransitive) to lose one’s memory or mental acuity, as due to age; to become senile

Conjugation

kalka – active voice (germynd)
infinitive nafnháttur að kalka
supine sagnbót kalkað
present participle
kalkandi
indicative
subjunctive
present
past
present
past
singular ég kalka kalkaði kalki kalkaði
þú kalkar kalkaðir kalkir kalkaðir
hann, hún, það kalkar kalkaði kalki kalkaði
plural við kölkum kölkuðum kölkum kölkuðum
þið kalkið kölkuðuð kalkið kölkuðuð
þeir, þær, þau kalka kölkuðu kalki kölkuðu
imperative boðháttur
singular þú kalka (þú), kalkaðu
plural þið kalkið (þið), kalkiði1
1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
kalkast – mediopassive voice (miðmynd)
infinitive nafnháttur að kalkast
supine sagnbót kalkast
present participle
kalkandist (rare; see appendix)
indicative
subjunctive
present
past
present
past
singular ég kalkast kalkaðist kalkist kalkaðist
þú kalkast kalkaðist kalkist kalkaðist
hann, hún, það kalkast kalkaðist kalkist kalkaðist
plural við kölkumst kölkuðumst kölkumst kölkuðumst
þið kalkist kölkuðust kalkist kölkuðust
þeir, þær, þau kalkast kölkuðust kalkist kölkuðust
imperative boðháttur
singular þú kalkast (þú), kalkastu
plural þið kalkist (þið), kalkisti1
1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
kalkaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension
(sterk beyging)
singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)
kalkaður kölkuð kalkað kalkaðir kalkaðar kölkuð
accusative
(þolfall)
kalkaðan kalkaða kalkað kalkaða kalkaðar kölkuð
dative
(þágufall)
kölkuðum kalkaðri kölkuðu kölkuðum kölkuðum kölkuðum
genitive
(eignarfall)
kalkaðs kalkaðrar kalkaðs kalkaðra kalkaðra kalkaðra
weak declension
(veik beyging)
singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)
kalkaði kalkaða kalkaða kölkuðu kölkuðu kölkuðu
accusative
(þolfall)
kalkaða kölkuðu kalkaða kölkuðu kölkuðu kölkuðu
dative
(þágufall)
kalkaða kölkuðu kalkaða kölkuðu kölkuðu kölkuðu
genitive
(eignarfall)
kalkaða kölkuðu kalkaða kölkuðu kölkuðu kölkuðu

Kabuverdianu

Etymology

    Derived from Portuguese calcar.

    Verb

    kalka

    1. trample
    2. ram, press

    References

    • Gonçalves, Manuel (2015), Capeverdean Creole-English dictionary (overall work in English), Mili Mila, →ISBN

    Karao

    Etymology

      Borrowed from Spanish carga.

      Noun

      kalka

      1. cargo; load

      Polish

      Etymology

        Borrowed from French calque.

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈkal.ka/
        • Audio:(file)
        • Rhymes: -alka
        • Syllabification: kal‧ka

        Noun

        kalka f

        1. onionskin, tracing paper
        2. carbon paper
        3. carbonless copy paper
        4. (linguistics) calque

        Usage notes

        Despite the form kalek being listed in several major Polish dictionaries, many describe it as “not recommended” (like the Słownik gramatyczny języka polskiego) or in the case of more prescriptive ones outright “incorrect.” The form kalk is used more often due to the former also being the genitive plural of kaleka.

        Declension

        Declension of kalka
        singular plural
        nominative kalka kalki
        genitive kalki kalk, kalek
        dative kalce kalkom
        accusative kalkę kalki
        instrumental kalką kalkami
        locative kalce kalkach
        vocative kalko kalki

        Further reading

        • “kalka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
        • “kalka”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)

        Swedish

        Etymology

        kalk (“lime”) +‎ -a

        Verb

        kalka (present kalkar, preterite kalkade, supine kalkat, imperative kalka)

        1. to lime (treat with lime (calcium hydroxide (kalciumhydroxid) or calcium oxide (kalciumoxid)), especially to reduce acidity)
          kalka en försurad sjö
          lime an acidified lake
          kalka åkermark
          lime farmland
        2. to lime (apply limewash (to something))
          Synonyms: vitkalka, vitmena

        Conjugation

        Conjugation of kalka (weak)
        active passive
        infinitive kalka kalkas
        supine kalkat kalkats
        imperative kalka —
        imper. plural1 kalken —
        present past present past
        indicative kalkar kalkade kalkas kalkades
        ind. plural1 kalka kalkade kalkas kalkades
        subjunctive2 kalke kalkade kalkes kalkades
        present participle kalkande
        past participle kalkad

        1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.

        References

        Turkish

        Verb

        kalka

        1. third-person singular optative of kalkmak