Old Norse
Etymology
From Proto-Germanic *kalbaz.
Noun
kalfr m (genitive kalfs, plural kalfar)
- calf
Declension
Declension of kalfr (strong a-stem)
| masculine
|
singular
|
plural
|
| indefinite
|
definite
|
indefinite
|
definite
|
| nominative
|
kalfr
|
kalfrinn
|
kalfar
|
kalfarnir
|
| accusative
|
kalf
|
kalfinn
|
kalfa
|
kalfana
|
| dative
|
kalfi
|
kalfinum
|
kǫlfum
|
kǫlfunum
|
| genitive
|
kalfs
|
kalfsins
|
kalfa
|
kalfanna
|
Descendants
- Icelandic: kálfur
- Faroese: kálvur
- Norn: kvålv
- Norwegian Nynorsk: kalv; (dialectal) kæłv, kålv’e, kåv’e
- Norwegian Bokmål: kalv
- Elfdalian: kåv
- Old Swedish: kalver
- Danish: kalv
- Gutnish: kalv
Hidden categories:
- Pages with entries
- Pages with 1 entry
- Norwegian Nynorsk links with redundant wikilinks