kalefateren
Dutch
Alternative forms
- kalfaten (obsolete)
- calfaten (obsolete)
- calafaten (obsolete)
- kalfateren (dated)
Etymology
From Middle French calefater, calafater (“to caulk”), from Italian calafatare (“to caulk”), ultimately from Arabic قَلْفَطَ (qalfaṭa, “to caulk”), perhaps via Medieval Greek καλαφατέω (kalaphatéō, “to caulk”). The Dutch verb originally meant "to caulk" and later developed the sense "to patch up".[1]
Pronunciation
- IPA(key): /ˌkaː.ləˈfaː.tə.rə(n)/
Audio: (file) - Hyphenation: ka‧le‧fa‧te‧ren
Verb
kalefateren
Conjugation
| Conjugation of kalefateren (weak) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | kalefateren | |||
| past singular | kalefaterde | |||
| past participle | gekalefaterd | |||
| infinitive | kalefateren | |||
| gerund | kalefateren n | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | kalefater | kalefaterde | ||
| 2nd person sing. (jij) | kalefatert, kalefater2 | kalefaterde | ||
| 2nd person sing. (u) | kalefatert | kalefaterde | ||
| 2nd person sing. (gij) | kalefatert | kalefaterde | ||
| 3rd person singular | kalefatert | kalefaterde | ||
| plural | kalefateren | kalefaterden | ||
| subjunctive sing.1 | kalefatere | kalefaterde | ||
| subjunctive plur.1 | kalefateren | kalefaterden | ||
| imperative sing. | kalefater | |||
| imperative plur.1 | kalefatert | |||
| participles | kalefaterend | gekalefaterd | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||
Derived terms
Descendants
- → Papiamentu: klafat
References
Categories:
- Dutch terms borrowed from Middle French
- Dutch terms derived from Middle French
- Dutch terms derived from Italian
- Dutch terms derived from Arabic
- Dutch terms derived from Medieval Greek
- Dutch terms with IPA pronunciation
- Dutch terms with audio pronunciation
- Dutch lemmas
- Dutch verbs
- nl:Nautical
- Dutch weak verbs
- Dutch basic verbs