kael

See also: kæl

Estonian

Etymology

From Proto-Finnic *kakla. Cognate with Finnish kaula.

Noun

kael (genitive kaela, partitive kaela)

  1. neck

Inflection

Declension of kael (ÕS type 23u/hein, length gradation)
singular plural
nominative kael kaelad
accusative nom.
gen. kaela
genitive kaelte
partitive kaela kaelu
kaelasid
illative kaela
kaelasse
kaeltesse
kaelusse
inessive kaelas kaeltes
kaelus
elative kaelast kaeltest
kaelust
allative kaelale kaeltele
kaelule
adessive kaelal kaeltel
kaelul
ablative kaelalt kaeltelt
kaelult
translative kaelaks kaelteks
kaeluks
terminative kaelani kaelteni
essive kaelana kaeltena
abessive kaelata kaelteta
comitative kaelaga kaeltega
Declension of kael (ÕS type 22u/leib, length gradation)
singular plural
nominative kael kaelad
accusative nom.
gen. kaela
genitive kaelade
partitive kaela kaelu
kaelasid
illative kaela
kaelasse
kaeladesse
kaelusse
inessive kaelas kaelades
kaelus
elative kaelast kaeladest
kaelust
allative kaelale kaeladele
kaelule
adessive kaelal kaeladel
kaelul
ablative kaelalt kaeladelt
kaelult
translative kaelaks kaeladeks
kaeluks
terminative kaelani kaeladeni
essive kaelana kaeladena
abessive kaelata kaeladeta
comitative kaelaga kaeladega

Derived terms

Sarawak Malay

Noun

kael

  1. variation of kail.

Verb

kael

  1. variation of kail.