kacyk

Polish

Etymology

    Borrowed from German Kazike.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈka.t͡sɘk/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sɘk
    • Syllabification: ka‧cyk

    Noun

    kacyk m pers

    1. cacique (tribal chief)
    2. (colloquial, derogatory) an official, especially provincial, who abuses his authority or uses his position for personal gain
      • 1998, Ryszard Kapuściński, “Wykład o Ruandzie [A lecture on Rwanda]”, in Heban [The Shadow of the Sun], Czytelnik, →ISBN, page 184:
        Ot, małe zagubione w górach na dalekim kontynencie państewko, rządzone przez żarłoczną familię chciwych, despotycznych kacyków.
        So, a little nation somewhere in the mountains of a distant continent, ruled by a greedy family of voracious, despotic petty chieftains. [trans. by Klara Glowczewska]

    Declension

    Declension of kacyk
    singular plural
    nominative kacyk kacykowie, kacyki
    genitive kacyka kacyków
    dative kacykowi kacykom
    accusative kacyka kacyków
    instrumental kacykiem kacykami
    locative kacyku kacykach
    vocative kacyku kacykowie, kacyki

    Noun

    kacyk m animal

    1. New World oriole (bird of the genus Icterus)

    Declension

    Declension of kacyk
    singular plural
    nominative kacyk kacyki
    genitive kacyka kacyków
    dative kacykowi kacykom
    accusative kacyka kacyki
    instrumental kacykiem kacykami
    locative kacyku kacykach
    vocative kacyku kacyki

    Further reading